Kitap Haber

Hayatını şiire adamış birinin elinden çıkan şiirler sayfaya en iyi yakışan şiirlerdir. Mürekkep onlar için daha bir kutsaldır ve sayfanın hakkını da en çok o insanlar verebilir.

İsmet Özel, ”Şiir okuma kılavuzunda” önce, ”Niçin şiir okuruz!” sorusunu sorar. Ve bu soruya, ”Herhalde yokluğunu hissettiğimiz bir şeyleri tamamlamak, bir zorluğu gidermek ve nihayet bir doyum sağlamak için.” Der. Umran’ın şiirlerinde eksikliğini hissetiğimiz şey ”düş” düş kurmayı unutan insanlar vahim bir durumdadır. Düş kurmasını bilmeyenin dünyası dar ve vizyonu da dardır. Düş kurmak hayatın gerekliliğindedir ve ancak düş kuranlar dünyanın içinde mutlu olmayı başaranlardır.

Şiiriyle yaşamını bir potada eriten bir şairdir Umran. Yazdığı şiirler onun hayatının bir yarısıdır. Kendi benliğiyle diğer yarısını tamamlamaktadır şair. Düşlediği sembolleri gerçek sayıp öyle kabul etmektedir Umran. Yazdığı şiirlerle cansız canlılara bir canlıymış gibi davranıp onları kendi çerçevesinde, kendi penceresinde bakarak sever. O imgeleri sembolleri kullanarak yorar düşlerini. Onun için imgeler,semboller bir araçtır. Amaç ise düşlerin gerçek büyüsüne ulaşmaktır.

Şiirlerindeki genel durum imgelerle yoğrulmuş ve uğraşı isteyen şiirler. Kitabındaki şiirlerin biçimlerine bakıldığında bazen beyitler halinde yazılmış şiirlerle karşılaşırken bazen serbest bazen de kafiyeli, halk edebiyatı biçimlerine uygun şiirler görülebilir. Bu da şairin yeniliklere açık olduğunu ve biçim kaygısı gütmediğini göstermektedir.

Yaşayan en büyük Türk şairlerindendir Umran. Hakkıyla okunulup konuşulmasa da o da diğer büyük şair ve yazarlar gibi ölümünden sonra çokça anılacaktır eminim.

-gül’e-
”beni çoğaltmak için
bin bir parçaya böldün
bir aynaydım
kırıldım sana!… ”