Kitap Haber

Tozlanmış raflar arasında sıkışık kalmış eserlerin yeniden yeni bir gün ışığıyla okunması bir nevi eskiye yani geçmişe başka bir deyişle tarihe yolculuk olarak anlamlandırılabilir. Bu uğraşı bir zevk ya da seçim meselesi. Kimisi gündemin renkli kapaklı kitaplarına dayanamaz kimisi eski kitapların saman kağıtlı renksiz kapaklarına. İkisi de özel ve güzel bir uğraşı. Çünkü ortak paydada okumak var olmaktır. Ya da kendini ispatlamaktır.

Peter curman İsveç şiirinin önde gelen ustalarındandır. 1941 Stocholm doğumlu olup ilk şiir kitabı 1965 de yayınlandı. 1987 de İsveç Yazarlar birliği başkanlığına oturdu. Ayak izleri kitabı Türkçe’ye çevrilen ilk kitabıdır.

Kitap Demirtaş Ceyhun’un notuyla başlıyor. Şair hakkında biraz bilgi verip bu kitabın hazırlanış serüvenine değinip özellikle son kısımda teknoloji ile kurduğu cümle dikkat çekiciydi.

Kitap şairin dönem dönem yazdığı şiirlerin bir derlemesi niteliğinde.

Yörüngede şiirinde şair camilere doğru uzayan gözlerinin içinde bıraktığı etkiyi ve sesi dillendiriyor. Şöyle ki:

”ne çok severim camileri!
şırıldayan su sesi
halıların yakamozlanan rengi.
Ne golgotha ne de isa’nın tacı
Kaligrafinin cömert duyarlığı
Işıldamaktır orada. ”

Şiir evrensel bir dildir. Sevmek her dilde yürek halidir. Yürekten çıkan her ses dilleri farklı olsa bile aynı yola çıkar.

”uzun süre inandım iliklerime dek
bir noktaya varmanın, bir amaca ulaşmanın
zorunlu olduğuna
yalnız bana özgü bir gerçek var sandım

ama şimdi anlıyorum yaşamın
başkalarına ne denli bağlı olduğunu,
başkalarının koşullarını paylaşma zorunluluğunu
ve kimliğimin başkalarıyla birlikte doğduğunu”

kitap şairin şiirlerinden bir derleme olduğu için her şiiri aynı seslilik ve aynı güzellikle bulmak zor. Şiiri zaman koşullarına göre değerlendirmemek en iyisi.

Ya da şurdan yakmak en iyisi: ” bir burjuva reaksiyoneri miyim gerçekten!”

Peter curman, Ayak izleri, Çeviren: lütfi özkök/turhan kayaoğlu, Cem yayınevi 1989