Kitap Haber

Kitap 126 sayfadır ve her sayfası birbirinden güzeldir. Beyaz sayfa üzerindeki siyah harflerle yazılan kelimeler ateş diye düşmüş cümlelerin ortasına ve cümlelerin her biri bir ateş gibi, bir dağ gibi, bir türkü gibi boylamış yüreğimizi, ağzımızı burnumuzu dağıtıp beynimizden vuran cinsten yazılardan oluşmaktadır.

58 başlık altında 58 kere kendimizi bulduk. 58 kere baktık etrafımıza ve bu 58 lik içinde kendimizi Ağrı’da, Nemrut’da, Uludağ’da… Anadolunun bilimum dağlarında büyümüş dallanmış budaklanmış bir ağaç gibi hissediyoruz.

Dudaklarımız Güneydoğu’nun sıcağında kavruldu, Doğu Anadolu’nun buz gibi sularını değdirdik dudaklarımıza, İç Anadolu’nun bozkırlarında aşık attık ve ege’ de efelendik, Karadeniz de horon teptik…

İdris Özyol’un yazılarında biz’i okur insan. Biz’in kim olduğunu, biz’in nerden geldiğini, biz’in yaşayış tarzını, kısaca her şeyini görebilirsiniz. Karaçocuklar’ın efsaneleşmiş hikayesini bu kısa kısa ama etkili denemelerle okuduk ve gördük. O anlatılan kentin varoş sokaklarında büyüyen biz’lerdi, hepsi biz’di. ” Çünkü biz’e bencillik değmeyecek kadar biz ekmeğimizi, ocağımızı, badanalı odalarımızı paylaşacağımız kalplerimiz vardı”

“bizim için ahlak, bazı şeyleri söylemeye dilimizin varmamasıdır Fakat birileri ısrarla, “asr-i zamanların ahlağı”nı, köpek düğünlerini, striptiz şovlarını kabullenmemizi, hayatımızın bir parçası haline getirmemizi, onlarla yaşamamızı istiyorlar”

Özyol’un dili savaş açar gibi serttir. Yozlaşmaya ve kapitalist düzenin çarkına çomak koymak kadar eylemsel sözleri ve cümleleri barındırır içinde. Ama bu sertlik içindeki şiirsellik, akıcılık, insanın beynine değerken kalbini de okşayan türden.

“bir insanın ihaneti gözlerini, saçlarını, bıyıklarını, elbiselerini, çocukluğunu reddettiği gün başlar” diyecek kadar özlü, anlamlı ve düşünceli sözlerle bize mesaj veren ve bizi bizden biri olarak kendiliğinden anlatan bir yazardır Özyol.

Onun yazdığı her yazı kalbimizin çarptığı yerlerde bizden bir şeyler saçarak etrafa ve filizlenecek bir eylem gibi büyür. Özyol’un agresif ama bir o kadar mülayim ve merhametli sözleri uzun zaman hafızamızdan silinmeyecek türdendir.

“zaferler sessizce odaya alınan yenilgiler ise bedeli hakkaten ödenen yaratıklardı. İçin için yanan bir ateş gibi sevilirdi kadınlar ve asla aman dileyene kılıç sürülmez, el vurulmazdı. Ve fakat bütün o sessizlik, o sessiz dağlar, heybetli sükut; bir bebeğin karşısında yıkılır; o sakin baş deli bir aslana dönüşürdü…”

İdris Özyol’un “lanetli sınıf” ismiyle çıkardığı 2 kitabı bulunmaktadır. İki kitaba bir çok hayat sığdıran yazandan bu seriyi daha çok artırmasını diler

Teşekkürlerimizi sunarız.